Najnowsza interwencja Uważam Rze

Biznes

Historia lubi się powtarzać

Piotr Wojda

Łacińską Unię Monetarną zgubiły odejście od standardów kruszcu i dodruk pustego pieniądza

Łacińską Unię Monetarną od początku prześladowały problemy. Pierwsze dwa pojawiły się wkrótce po podpisaniu porozumienia. Wskutek odkrycia nowych złóż i ulepszonych technik wydobycia rynek zalała fala srebra. Spowodowało to spadek cen tego kruszcu względem złota (do poziomu 1:35), a ponieważ wartość wymiany w unii pozostawała stała, ludzie masowo wymieniali srebrne monety na więcej warte złoto. W związku z tym już w 1874 r. zawieszono wymianę srebra na złoto, a w 1878 r. w praktyce zrezygnowano ze standardu bimetalicznego i oparto waluty całkowicie na złocie.

Drugim problemem stały się nieuczciwe państwa. Zaczęło się od Państwa Kościelnego, którego skarbnik, kardynał Giacomo Antonelli, psuł walutę sposobem znanym od początku istnienia pieniądza – dawał do monet mniej kruszcu, niż powinien. Robił to zresztą za zgodą Francji, która w ten sposób wspierała papieża przeciw pragnącemu wchłonąć Rzym państwu włoskiemu. Kolejnym państwem, które dopuszczało się fałszerstw, była Grecja, która została nawet formalnie wydalona z unii w 1908 r., ale już dwa lata później przyjęto ją z powrotem.

Kreatywną księgowość prowadziły również Francja i Włochy. Dwa największe państwa unii wykorzystały fakt, że układ nie obejmował coraz popularniejszych banknotów. Zaczęły więc drukować ich coraz więcej, finansując w ten sposób własny deficyt kosztem innych sygnatariuszy i dowodząc po raz kolejny, że złamanie parytetu kruszcu nie może przynieść niczego dobrego.

Zabójcza inflacja

Ostateczny cios Łacińskiej Unii Monetarnej zadała I wojna światowa. Gigantyczne potrzeby finansowe walczących państw wywołały niekontrolowany dodruk pieniądza papierowego we wszystkich walczących krajach. Odejście od standardu złota wywindowało inflację do niebotycznego poziomu (co stało się jedną z przyczyn rewolucji lutowej w Rosji w 1917 r., która obaliła cara). Co ciekawe, w handlu międzynarodowym niemal nikt nie przyjmował bezwartościowego papieru, a obowiązywało rozliczenie w czystym złocie, które jak zwykle nie uległo inflacji i stało się walutą niepewnych czasów.

Po wojnie państwa Łacińskiej Unii Monetarnej nie wróciły już do wcześniejszych standardów złota. Formalnie unię rozwiązano w 1927 r., choć jeszcze w latach 60. XX w. Szwajcaria biła część monet obiegowych według wzoru ustalonego 100 lat wcześniej w Paryżu.

Historia Łacińskiej Unii Monetarnej dowodzi, że bez uczciwego podejścia sygnatariuszy i solidnego zabezpieczenia antyinflacyjnego nie obejdzie się żadna unia monetarna. Jej zgubą stało się odejście od standardów kruszcu oraz dodruk pustego pieniądza. Niepokojąco przypomina to obecną sytuację strefy euro.

Autor jest wiceprezesem Mennicy Wrocławskiej, współorganizatora akcji „Oddajcie nasze złoto"

1 2
Następna

Wstępniak

Materiał Partnera

Jak wdrożyć SAP S/4HANA?

Nowoczesne systemy informatyczne to podstawa dobrze działającego i innowacyjnego przedsiębiorstwa. Dla wielu firm wyzwaniem nie jest wybór systemu ERP, ale jego wdrożenie. Dlaczego? Musi być...

ZAMÓW UWAŻAM RZE

Aktualne wydania Uważam Rze dostępne na www.ekiosk.pl

Komentarz rysunkowy

Felietony

Piotr BOŻEJEWICZ

Może i koniec, ale nie świata

• TAKO RZECZE [P] •Skoro Obama nawet w części nie okazał się takim cudotwórcą, jak przepowiadali eksperci, to czemu Trump miałby być taki groźny, jak go malują ci sami ludzie?