Najnowsza interwencja Uważam Rze

Poszukiwacze skarbów

Agnieszka Niemojewska

Geocaching to tak naprawdę świetny sposób na promocję nieznanych miejsc i poznanie ciekawych ludzi

Geocaching to zabawa w poszukiwanie skarbów za pomocą GPS. Ideą przewodnią jest znalezienie ukrytego wcześniej w terenie pojemnika (nazywanego „geocache") i odnotowanie tego faktu na specjalnej stronie internetowej. Geocaching jest zabawą międzynarodową kierowaną do poszukiwaczy przygód. Jej uczestnicy utrzymują ze sobą kontakty i organizują cykliczne spotkania.

www.geocaching.com

Historia geocachingu rozpoczęła się wraz z odkodowaniem zakłócanego wcześniej sygnału wysyłanego przez satelity do odbiorników GPS. Nastąpiło to 3 maja 2000 r. Następnego dnia pasjonat sprzętu GPS, Amerykanin Dave Ulmer, ukrył w lesie wiadro i podał jego współrzędne na grupie dyskusyjnej użytkowników GPS. Pojemnik wypełnił różnego rodzaju przedmiotami mającymi zachęcić innych do poszukiwań. W ciągu następnych dni kolejni ludzie znajdowali pojemnik, używając wskazań swoich odbiorników GPS, i dzielili się swoimi przeżyciami na wspomnianej grupie dyskusyjnej. Zainspirowani pomysłem kolejni entuzjaści zaczęli umieszczać swoje skrytki i publikować do nich współrzędne. Tak narodziły się zalążki geocachingu.

Wkrótce zaczęły powstawać specjalne serwisy poświęcone tylko i wyłącznie tej zabawie. Jako pierwszy powstał serwis Geocaching.com (wrzesień 2000 r.), który posiada obecnie najliczniejszą bazę skrytek na całym świecie (ponad 2 miliony!). Oprócz niego powstały dwa inne globalne serwisy: Navicache i Terracache. Po raz pierwszy nazwa „geocaching" pojawiła się 30 maja 2000 r. Słowo „cache" w języku angielskim to skrytka, kryjówka, schowek i nawiązuje do skarbów ukrywanych niegdyś przez piratów, złodziei, uciekinierów. Przedrostek „geo" (ziemia) oznacza globalny charakter tej zabawy, i analogię do geografii, czyli nauki o rozmieszczeniu obiektów na kuli ziemskiej. Zlokalizowanie pojemnika geocache jest możliwe dzięki posiadaniu współrzędnych geograficznych. Oprócz angielskiego słowa „geocache" w Polsce stosuje się wymiennie takie nazwy jak „skrzynka", „skrytka" albo „kesz".

Od czasu powstania pierwszej skrytki zabawa wyewoluowała. Umieszczanie skrytek dla jej samego znalezienia według współrzędnych na dłuższą metę staje się nudne, dlatego ich autorzy starają się je urozmaicić i zachęcić poszukiwacza do odwiedzenia ich schowka. Najczęściej zakłada się skrytki w atrakcyjnych turystycznie miejscach (zabytki, przyroda, historia). Skrytki mogą być różnej wielkości – od malutkich pojemniczków, mniejszych od naparstka, po olbrzymie skrzynie mogące z powodzeniem pomieścić człowieka. Im więcej pomysłowości, tym lepiej skrytka jest oceniana przez innych. Czasami znalezienie końcowej skrzynki poprzedzone jest wykonaniem określonych zadań – np. rozwiązanie zadań logicznych.

Podstawowym wyposażeniem skrytki jest logbook, czyli papierowy dziennik wpisów. Własnoręczne umieszczenie wpisu w logbooku jest podstawą do uznania skrytki jako znalezionej. Oprócz logbooka umieszcza się w środku różnego rodzaju przedmioty mające służyć wymianie. Ich wartość zależy jedynie od środków, jakimi dysponuje zakładający. Nie mogą to być jednak przedmioty, których rozprowadzanie jest nielegalne lub niebezpieczne, oraz produkty łatwo się psujące. Ważne jest, aby sam pojemnik był trwały i szczelny; nie powinien swoim wyglądem przypominać przedmiotów stwarzających zagrożenie. Autor skrytki zobowiązany jest do serwisowania skrytki (w przypadku jej uszkodzenia lub zapełnienia się logbooka). Nie umieszcza się skrytek na terenach z zakazem wstępu i prywatnych. Ze względu na ochronę środowiska skrytki rejestrowane na Geocaching.com nie mogą być zakopywane. Nie mogą być także umieszczane w terenach szczególnie chronionych (parki narodowe i rezerwaty). Sposób ukrycia pojemnika powinien jak najmniej ingerować w środowisko naturalne.

Każda skrytka ma swój opis w serwisie geocachingowym. Oprócz współrzędnych podaje się tam informacje o stopniu trudności, zagrożeniach i wymaganiach, które pomagają dobrze się przygotować do poszukiwań. Cenione jest, jeśli opis zawiera informacje dotyczące danego miejsca, historię, ciekawostki. Warto zamieścić także zdjęcia ilustrujące obiekt, którego dotyczy tematyka skrytki. Osobnym typem są skrytki związane z jakimś wydarzeniem (tzw. event), gdzie geocacherzy spotykają się w określonym miejscu o ustalonym czasie, wymieniając się swoimi doświadczeniami i poznając osobiście.

Poprzednia
1 2

Wstępniak

Materiał Partnera

Jak wdrożyć SAP S/4HANA?

Nowoczesne systemy informatyczne to podstawa dobrze działającego i innowacyjnego przedsiębiorstwa. Dla wielu firm wyzwaniem nie jest wybór systemu ERP, ale jego wdrożenie. Dlaczego? Musi być...

ZAMÓW UWAŻAM RZE

Aktualne wydania Uważam Rze dostępne na www.ekiosk.pl

Komentarz rysunkowy

Felietony

Ewa Bednarz

Kredyt z plastiku

Tylko część banków decyduje się na wydawanie przedsiębiorcom kart kredytowych. Znacznie chętniej oferują im dużo kosztowniejsze karty obciążeniowe

Anna Czyżewska

O wynagrodzeniu bez tabu

Zdecydowana większość pracowników uznaje, że rozmowę o podwyżce powinien zainicjować szef. Polacy nie są mistrzami negocjacji. Strategia biznesowej polemiki to wizytówka przedsiębiorcy