Najnowsza interwencja Uważam Rze

Historia

źródło: Wikipedia

Biznesmeni z napoleońskiej gwardii

Tomasz Pichór

Losy szwoleżerów spod Somosierry różnie się toczyły: jedni bratali się z caratem, inni zajmowali się działalnością społeczną lub polityczną. Tomasz Łubieński, dowódca 2. Pułku Ułanów Nadwiślańskich, zaangażował się m.in. w budowę pierwszej kolei żelaznej na trasie Warszawa–Wiedeń

Lekkokonny pułk szwoleżerów gwardii to legendarna formacja polskiej kawalerii. Powstał zimą na przełomie roku 1806/1807 z ochotniczej Gwardii Polskiej, przekształcony po powstaniu Księstwa Warszawskiego w pułk szwoleżerów należący do napoleońskiej gwardii. Rychło stał się elitą nie tylko wojsk polskich, ale całej Wielkiej Armii. Szwoleżerowie wsławili się nie tylko szarżą pod Somosierrą (1808 r.), lecz także bitwami Essling i Wagram (1809 r.). W roku 1812 to właśnie szwoleżerowie wyprowadzili Napoleona z płonącego moskiewskiego Kremla. Po abdykacji cesarza setka kawalerzystów pod dowództwem Pawła Jerzmanowskiego towarzyszyła Napoleonowi na Elbie i biła się podczas słynnych „100 dni”, kończąc swój szlak bojowy pod Waterloo. 

Różnie potoczyły się losy oficerów słynnego pułku, lecz większość z nich odcisnęła swój ślad w historii Polski i to daleki od utrwalonej romantycznej legendy. Może najbliższy niej był Paweł Jerzmanowski, jeden z organizatorów powrotu Napoleona do Francji w 1815 r., a który po krótkiej służbie w armii Królestwa Polskiego wyemigrował do Francji. W roku 1831 organizował transporty broni dla walczących wojsk polskich, zmarł w roku 1862, fetowany przez nowego cesarza, Napoleona III. Dowodzący szarżą pod Somosierrą Jan Kozietulski (rozkaz do ataku wydał ponoć w mało dyplomatycznych słowach: „naprzód, psiekrwie, cesarz patrzy”), zmarł po długiej chorobie w Warszawie w 1821 r. otoczony pogłoskami o sprzeniewierzeniu kasy 4. pułku ułanów, którym dowodził. Dowódca pułku szwoleżerów, generał Wincenty Krasiński, ojciec niezapomnianego poety Zygmunta Krasińskiego, w roku 1814 sprowadził do kraju resztki wojsk polskich. Później jednak otarł się o narodową zdradę, spędzając czas powstania listopadowego w Petersburgu i piastując później szereg znaczących rosyjskich urzędów państwowych. Ukoronowaniem jego kariery była nominacja na namiestnika Królestwa Polskiego po śmierci Iwana Paszkiewicza (1856 r.), za którą zapłacił społecznym ostracyzmem.

Aktualne wydanie Uważam Rze dostępne na www.ekiosk.pl.

Wstępniak

Materiał Partnera

Jak wdrożyć SAP S/4HANA?

Nowoczesne systemy informatyczne to podstawa dobrze działającego i innowacyjnego przedsiębiorstwa. Dla wielu firm wyzwaniem nie jest wybór systemu ERP, ale jego wdrożenie. Dlaczego? Musi być...

ZAMÓW UWAŻAM RZE

Aktualne wydania Uważam Rze dostępne na www.ekiosk.pl

Komentarz rysunkowy

Felietony

Adam Maciejewski

Polski kapitał na Kaukazie

Od 2014 r. w Armenii działa fabryka polskiej spółki Lubawa. Nawiązanie współpracy z rządem Armenii było możliwe dzięki promocji naszego przemysłu za granicą, wspieranej przez dotacje z UE